Ik sprak laatst een meneer die zijn Alpina wilde verkopen. We raakten aan de praat en hij vertelde over de Alpina club waar hij bij zit (wist niet eens dat er genoeg Alpina's waren voor een 'club'), wat ze allemaal organiseren, welke trips ze maken etc etc.

Dat zette me aan het denken. In Nederland heb je natuurlijk Ferrari clubs, Lamborghini clubs en vooral ontzettend veel Porsche clubs. Bij Porsche heb je sowieso het idee dat de liefhebbers bovengemiddeld fanatiek zijn.

Maar je hoort bijvoorbeeld veel minder over een Audi RS club of Mercedes AMG club.

Hetzelfde valt me op bij advertenties. Als we bijvoorbeeld iets met een AMG doen, converteert dat vaak voor geen meter. Bij Porsche reageren mensen veel sneller, klikken ze door en lijkt er gewoon veel meer betrokkenheid rond het merk te zitten.

Waar komt dat volgens jullie vandaan? Heeft Porsche simpelweg jarenlang veel beter een community en merkbeleving opgebouwd? Of trekt het merk een bepaald type eigenaar aan dat sowieso fanatieker met auto's bezig is?

Ik denk dat het vooral in toegankelijkheid zitten, en dan al decennialang.

Toen ik begin jaren negentig twintig was, kocht je een goede 924 voor minder dan de prijs van een kale nieuwe Polo. In de jaren 2000 nam de 2.5 Boxster die plek in, en ik weet nog goed dat je rond 2005 voor een euro of 15k een 911 in gangbare staat kon kopen. Vandaag stap ik nog steeds op Gaspedaal in een Porsche voor 15k en met een beetje mazzel een afgeragde 996.

Kwalitatief waren de instap gebruikte Porsches niet altijd de beste auto's, maar je kon ze kopen en je kon ze gebruiken en zo je eerste Porsche bezitten. Toen ik in 1999 mijn Carrera 3.0 kocht voor omgerekend 8k, stonden er ook een Urraco en een tweede serie Dino te koop voor vergelijkbare geld, maar dan wist je dat je om de tien kilometer stilstond met flinke reparatierekeningen tegen. En laten we eerlijk zijn: een 911 is iconisch, die andere twee niet. Daarnaast weet je dat een Porsche, zelfs een slechte, je over het algemeen gewoon thuis brengt.

Porsche is daarnaast best een volumemerk vergeleken met andere exoten. Van de 924 zijn er 150.684 gebouwd, van de 944 nog eens 163.302, en van de eerste Boxster maar liefst 164.874. Dat zijn bijna een half miljoen betaalbare instapmodellen.

Zoveel auto's betekent net zoveel mensen die het merk echt van binnenuit hebben meegemaakt, met een compleet netwerk van specialisten, onderdelen en kennis eromheen. De clubs zijn daar het gevolg van, niet de oorzaak. Dat zie je trouwens ook bij Britse auto's als MG en Lotus: meer betaalbaar is meer interesse.

Bij de andere merken ontbreekt precies die onderkant. Een betaalbare AMG van nu is geen echte AMG meer, dat is een consumentenauto met een badge, en een echte AMG kost nog steeds bakken met geld en daar zijn er bitter weinig van. Een beetje Ferrari kost meteen al meer dan 50k. Zonder instroom van jonge mensen met weining geld die zelf moeten sluetelen aan de onderkant bouw je nooit een brede liefhebbersgroep op.

Je hoeft maar naar trackdays te gaan om het antwoord te kennen op je vraag…
RS AMG GTI en co zie je daar quasi nooit (uitzondering BMW M), die zijn te druk ipv met rondjes op circuit met patserig rondjes rijden in de binnenstad, met een bontkraagje en luide muziek hun slechte smaak niet alleen qua auto’s te etaleren, een ramkraak te plegen of proberen wat “handel” te doen.
OK dit is generaliserend en stereotyperend, er zullen vast ook wel normale figuren bij zitten, maar die zijn dan toch niet dikgezaaid.

Leuk, een Alpina…

Wat voor een heeft ie te koop?

On topic: er zijn heel wat Alpina’s in Nl, ruim genoeg voor een club. Volgens mij is er voor ieder merk wel een club te vinden, zelfs een nissanclub

@V-tec: +1
Was ook mijn gedachte.
M-rijders daarentegen zijn heel beschaafde mensen

@V-tec: +1
Die omschrijving is juister dan juist. Na dit gelezen te hebben is bijna gênant om nu een AMG of een RS te hebben.

Porsche is inderdaad iconischer. Iedere Jan Doedel kent Porsche en velen weten zelfs dat Porsche en Hitler een connectie hadden. De Kever was van Porsche toch?
Dan nog een berg Deutsche Gründlichkeit er bovenop en je koopt een Porsche, geen Ferrari.

Voor de zekerheid een paar knipoogjes zetten:

Bij mij is het begonnen met het G model, meer bepaald de SC, dan de 3.2 en waar ik helemaal slappe knieën van kreeg de 930 en de 933. Wij waren ook regelmatige bezoeker aan het circuit van Zolder en zeker als er DTM races waren. De Kremer Porsches (in Jägermeister kleuren) waren ongenaakbaar. De brede achterkant, het machtige geluid en de vanzelfsprekendheid waarmee die Kremers de rest van het speelveld achterlieten waren magisch. Toen hebben ik met twee vrienden de dure eed gezworen ooit met een Porsche te rijden. Een van hen is helaas ondertussen veel te jong overleden, de andere mag van zijn vrouw geen Porsche kopen, zij is er fanatiek tegen. Moraal van dit verhaal ... ik heb de juiste vrouw gekozen.