Ik post niet zo vaak meer op dit forum, omdat ik in de loop der tijd steeds meer tot de conclusie kom dat ik anders naar zaken kijk dan de meeste anderen hier - op zich geen probleem natuurlijk, en ik realiseer me dat er zoveel meningen als mensen zijn, en dat moet ook. Maar ik krijg er daardoor niet veel energie meer van.

Toch maar weer eens een post, en wel eentje waarvan ik weet dat veel forumgenoten gaan zeggen: “huh?!” - waarmee mijn gevoel zoals hierboven beschreven wel weer verder zal worden versterkt

Een kleine vijf jaar geleden koos ik met mijn volle verstand voor een overstap naar elektrisch. Het werd een Taycan Cross Turismo 4S (zie: viewtopic.php?f=17&t=55227). Ik ruilde een M550i en een 997.2 turbo S in en veel mensen (vooral die mensen die wisten dat ik een echte petrolhead ben) dachten dat ik mijn verstand had verloren. Er volgden vier jaren waar ik - op electronische ergernissen na - met volle teugen heb genoten van die waanzinnig goede Taycan. Waartschijnlijk de beste auto die ik ooit heb gehad. En hoewel de verstokte benzineliefhebbers me nooit hebben willen geloven was die Taycan een echte rijdersauto. En ik zeg dat, met mijn racelicentie, en terwijl ik alweer jaren meedraai in de DNRT op Zandvoort in een (analoge) BMW.

“Was”. Want de Taycan is er niet meer. Sinds september vorig jaar. Toen deed ik namelijk iets spontaans. Ik zag dat Alpina niet meer lang te leven had als zelfstandige autobouwer, en vanaf januari 2026 in volledige eigendom van BMW zou komen, die er waarschijnlijk een soort Maybach voor BMW van gaan maken. Eeuwig jammer. Zoals vele van mijn generatiegenoten (ik word dit jaar 60) was Alpina altijd een jongensdroom. Heeft altijd op de bucketlist gestaan… “ooit nog eens”. Dat “ooit” werd dus opeens “nu of nooit”, tenminste, als je een nieuwe wilt hebben. De importeur had een aantal op voorraad en ik koos een B4 (oftewel een 4-serie grand coupe, 4WD). Alle opties, Aventurin Rot, schitterende auto. Kinderen zijn het huis uit dus veel ruimte hebben we niet meer nodig. Dubbelgeblazen 6 in lijn, 495 pk, 0-100 in 3.6 seconden en top >300 km/h. Mijn 50 jaar jongere zelf zou onmetelijk trots zijn! Dus ik heb het gedaan. Ik ben, geheel tegen mijn natuur in, terug gegaan in de tijd. Van electrisch naar fossiel, ik had het zelf nooit verwacht, maar het kind in mij kreeg de overhand. Inmiddels 15k km verder, meerdere trips in Duitsland, volle bak - wat een beul van een auto.

En nu? Heb ik weemoed naar electrisch. Die Taycan was in bijna alle opzichten gewoon een veel betere auto. Behalve de range. Maar verder? Ik ga genieten van de Alpina B4. Met volle teugen. Dat verdient hij. Maar de volgende auto wordt zonder enige vorm van twijfel weer electrisch. Je moet vooruit in het leven, niet achteruit.

Heel herkenbaar verhaal, ook ik moest niks afweten van een föhn op wielen. Totdat mijn 20 jaar oude Hyundai Sonata na 10 jaar trouwe dienst wel toe was aan vervanging.
Tja...en wat ga je dan kopen? Dak vol liggen met zonnepanelen waarbij ik straks terugleverkosten moet betalen, stijgende bezineprijzen....de keuze ging al mondjesmaat richting iets elektrisch.
M'n zwager was al een tijd helemaal gek van Tesla's en ik ben toen maar eens in zijn Model 3 wezen rijden. Op zich rijdt het prima, maar ik vind het gewoon te weinig auto. Interieur vind ik te minimalistisch en de neus vind ik
al helemaal niks. Maarja, ze zijn zo goedkoop en ze zijn goed. Dus maar eens een proefrit wezen maken in een Model 3 Performance. Mijn god wat een power...3.1 naar de 100. Gekkenhuis!!
Maar toch kon dat me niet over de streep halen...dus toch maar eens verder oriënteren. Gekeken naar een Skoda Enyaq....maar ik vond het te veel een "ouwe jippie"-bak. Audi E-tron kwam toen aan bod. Bruut ogende wagen (sommige versies)
Meer ruimte dan de Model 3 (dat vond ik ook veel te weinig....zeker in vergelijking met de Sonata). Maar nadat ik me er even in verdiept had werd de E-tron het ook niet. Vooral de range en de eventuele kosten zorgden voor een niet vertrouwd gevoel.
De eerste modellen schijnen gewoon nog wel eens wat te mankeren en dan kan je er duur aan. Ook het interieur vond ik echt tegenvallen...veels te "krap". Je zit echt helemaal ingebouwd en de 3 schermen zijn te veel aanwezig.
Uiteindelijk ben ik eens wezen kijken bij een Tesla Model S en ik was eigenlijk direct om, veel ruimte, genoeg power, genoeg range en een veeeel mooier interieur dan de Model 3.
Mooi exemplaar gevonden die qua Km's en prijs goed binnen mijn zoekgebied lag en die maar gekocht.
Ik rij er nu een paar maanden in en ik snap niet waarom ik ooit zo anti was, wat een heerlijke auto. Ik laad het gewoon via 220v uit mijn garage en ondanks dat het lang duurt heb ik er nooit problemen mee. Mijn auto staat het meeste van de tijd toch stil .
Het goede gevoel van een elektro bak gaat nu zo ver dat ik soms wel eens met de gedachte speel om de 911 te voorzien van een elektromotor......maarja.....dat is misschien wel een stap te ver. Van de week voor het eerst de 928 van stal gehaald en dat voelde
toch wel weer lekker ondanks alle piepjes, geurtjes en kraakjes

tsja, je zou dit voor grap eens op autoblog of autoweek moeten zetten (de haat/frustratie daar richting EV's is enorm en voor mij niet uit te leggen..)

In ieder geval, ik herken het Taycan gevoel helemaal. Na meerdere 911-s en Cayenne's heb ik vorig jaar ook de overstap gemaakt naar een CT4s (in voor mij een hele gave kleur, frozen blue). Uiteraard wat elektrisch oponthoud gehad (dat weet je als je een Taycan neemt uit 2022), maar onder approved allemaal verholpen door de dealer (dat vind ik overogens wel jammer, dat je bijna verplicht bent om approved af te sluiten vanwege de complexe en hoge kosten van onderdelen, maar dit is ook bij een 911/Cayenne tegenwoordig).

Het rijdt echt next level, ik vergelijk het rijden met een 911 met kofferbak, snoeihard door bocht kan, maar ook gewoon comfortabel rijden, en ik kan gewoon met zijn vieren op pad in de Porsche. Net weer terug uit Oostenrijk, onderweg laden bij de Porsche Charging lounges en na een laadsessie van 20 minuten weer verder rijden (zo'n 250Km haal ik met redelijk doorrijden op de snelweg). Ik ben over de range ook gewoon eerlijk, dat is niet het beste van de Taycan, maar ik heb er eigenlijk nooit een issue mee, is even omdenken en na 2 uur een pauze komt mij goed uit.

Ik ga dus ook nooit meer terug naar benzine. Mag iedereen natuurlijk lekker voor zichzelf weten en dit is ook allebehalve bedoeld als een 'de EV is beter etc' verhaal, dat mag iedereen zelf bepalen. Ik kan het in ieder geval iedereen aanraden, doe eens gek en maak een proefrit in een Taycan

Mooi verhaal. En een Alpina is natuurlijk the bomb.

Ik was zelf vrij vroeg met elektrisch rijden. Ik heb totaal geen moeite met elektrische auto’s en snap heel goed wat mensen er aantrekkelijk aan vinden. Tussen 2013 en 2016 had ik een BMW i3 en daar was ik eigenlijk zeer tevreden over. Het reed super comfortabel en ik had weinig issues, anders dan een systemisch gebrek aan laadmogelijkheden.

Waar ik persoonlijk wél moeite mee heb is een automaat. Dat drukt voor mij toch altijd een flink deel van de pret. Tot nu toe zijn elektrische auto’s eigenlijk de facto automaten en daarom zijn ze voor mij voorlopig geen optie.

Ik hoop oprecht dat Porsche ooit een handgeschakelde EV gaat pionieren. Dat zou ik wel aandurven.

Ha ha Fred, eindelijk je coming out. Heb je nog best lang over gedaan.
Heb natuurlijk dezelfde weg bewandeld, maar dan iets bescheidener; van M3P naar M340i.
Voor mij dezelfde argumentatie; elektrisch is superieur aan ICE, maar het is gewoon leuk om nog een keer een lekkere snelle BMW te rijden. Ik rijd bovendien maar weinig, dus schuldgevoel heb ik niet.
Toch wordt ook mijn volgende auto weer een EV, hoewel ik vrijwel alle nieuwe auto's erg lelijk vind en absoluut nog niet toe ben aan een SUV.

Ik heb geen langdurige/structurele ervaring met EV rijden, maar in mijn ogen is het helemaal geen "of-of-discussie". Beide type platforms hebben hun eigen voor- en nadelen. En afhankelijk van wat je belangrijk vindt, maak je een keuze. Als je in de luxepositie bent dat je geen keuze hoeft te maken, kun je natuurlijk beide bezitten en rijden, en ze waarderen voor hun eigen unieke eigenschappen.
In mijn ogen blinken (sportieve) EV's uit in vermogen/koppel en comfort (in stilte rijden), maar kunnen range en laadtijd wel tegenvallen als je daar met een ICE-bril naar kijkt. Ook qua beleving kan het door het ontbreken van geluid, trillingen, geur en schakelmomenten tegenvallen door de ICE-bril bekeken. Ook de hoge kosten van de accu's kan bij defect/vervangig een nadeel zijn.
En daarmee heb je meteen de unieke eigenschappen van een ICE te pakken: beleving en karakter, met als voordeel dat de range meestal flink groter is en je snel kunt bijtanken om weer op pad te gaan. Een ander nadeel kan zijn de hoeveelheid bewegende (slijtage-)onderdelen met een grotere kans op mechanische defecten.
Dus ja, wat vind je belangrijk en waar haal je plezier uit?

Ik kan me ook wel vinden in dit verhaal, en dat had ik nooit verwacht.
Als echte petrolhead heb ik jaren geleden gezworen dat ik de laatste ben die over gaat naar electrisch.
Vorig jaar kreeg ik als leenauto een Taycan mee en ik was echt onder de indruk, als nieuwe gezinsauto heb ik nu een Macan besteld.