DL-25-PK; een verhaal met een waarschuwing
Geplaatst: 13 nov 2013 13:58
Recentelijk stuitte ik op een '79er SC targa, kenteken DL-25-PK. Deze staat momenteel te koop op Marktplaats.
Een vriend van mij weet veel van klassieke Porsches, kent het Porschewereldje goed en die heb ik gevraagd of hij met me mee wilde kijken. Daar hij mbt kentekens is gezegend met een fotografisch geheugen rinkelde er bij hem meteen een belletje. Na wat spitten kwam onderstaand verhaal naar boven. Omdat ik verhalen ken van mensen die zonder een keuring vooraf een Porsche hebben gekocht die vervolgens niet zo goed bleek te zijn als hij leek, heb ik toch besloten dit verhaal hier op te schrijven. Om te voorkomen dat iemand te goeder trouw een zeperd koopt.
Het verhaal in een nutshell:
Op 31 januari 1979 koopt een bonafide garagehouder een nieuwe 911 bij Porsche Eindhoven, de DL-25-PK.
Deze beste man rijdt de auto plat (niet zijn schuld) op 19 december 1980. Auto total loss en hij koopt het wrak terug (hij is garagehouder) en verkoopt dit wrak met 4 mille winst door aan een handelaar.
5 januari 1980 rijdt een andere Porsche eigenaar zijn 911 targa plat (kenteken 66-DV-99). Zelfde verhaal als boven, auto total loss en eigenaar krijgt de waarde uitgekeerd door de verzekering. Het wrak van deze 911 wordt door Kinzo doorverkocht aan dezelfde handelaar (naam bij mij bekend) die de eerdergenoemde 911 (kenteken DL-25-PK) kocht. Hij heeft in totaal 30 mille (in guldens) betaald voor deze beide auto´s.
Vervolgens staat in februari 1980 een advertentie in de Autotelegraaf waarin de DL-25-PK te koop wordt aangeboden. Een vader en zoon laten de auto ANWB (deden ze toen kennelijk nog) keuren en het keuringsrapport is OK. Zo gezegd, zo gedaan. De aankoop gedaan maar na een paar dagen laten vader en zoon toch nog eens naar de auto kijken door een specialist. Zijn conclusie is killing: Deze 911 is krom en heeft zware schade gehad. De voorruit past niet, het dak sluit niet aan, de kofferbakbobem is gebarsten, overal in kofferbak accuzuurresten, de bumpers passen niet, het voorste gedeelte van de carrosserie is niet in lijn met achterstuk, voorzijde schutbord heeft versgetrokken lasnaden, bodem over achterbrugtunnel is geheel met hand gelast en wijkt erg af van fabriekslas en tenslotte wijkt de stand van het linkervoorwiel fors af...
Vader en zoon schakelen vervolgens een advocaat in en via Pon, Kinzo, Porsche Eindhoven, de beide eerste eigenaars van de beide auto´s komen ze uit bij die de eerdergenoemde handelaar. Die geeft toe dat hij het gedeelte waar het chassisnummer van de DL-25-PK inzit heeft losgekapt en in de 66-DV-99 heeft gelast.
Kortom, na een rechtszaak die uiteindelijk tot 1983 duurt (in mei 1982 was er een eerste vonnis van de rechtbank in Den Bosch), volgt een uitspraak en de kopers hebben uiteindelijk hun geld teruggekregen van de verkoper uit de Telegraaf (naam en adres bij mij bekend, maar gezien het tijdsverloop niet echt meer terzake doende).
Hoewel ik geen idee heb wat er allemaal met deze auto is gebeurd sinds 1980, was het destijds een omgekatte auto die zo krom was als een hoepel. Voor mij een reden om niet met deze auto aan de slag te gaan. Daar Leeuwarden ver weg is, ben ik ook niet meer gaan kijken. Wellicht is de auto helemaal uit elkaar geweest en in concoursstaat gerestaureerd. Ik weet het niet. Ik ken alleen bovenstaand verhaal.
Een vriend van mij weet veel van klassieke Porsches, kent het Porschewereldje goed en die heb ik gevraagd of hij met me mee wilde kijken. Daar hij mbt kentekens is gezegend met een fotografisch geheugen rinkelde er bij hem meteen een belletje. Na wat spitten kwam onderstaand verhaal naar boven. Omdat ik verhalen ken van mensen die zonder een keuring vooraf een Porsche hebben gekocht die vervolgens niet zo goed bleek te zijn als hij leek, heb ik toch besloten dit verhaal hier op te schrijven. Om te voorkomen dat iemand te goeder trouw een zeperd koopt.
Het verhaal in een nutshell:
Op 31 januari 1979 koopt een bonafide garagehouder een nieuwe 911 bij Porsche Eindhoven, de DL-25-PK.
Deze beste man rijdt de auto plat (niet zijn schuld) op 19 december 1980. Auto total loss en hij koopt het wrak terug (hij is garagehouder) en verkoopt dit wrak met 4 mille winst door aan een handelaar.
5 januari 1980 rijdt een andere Porsche eigenaar zijn 911 targa plat (kenteken 66-DV-99). Zelfde verhaal als boven, auto total loss en eigenaar krijgt de waarde uitgekeerd door de verzekering. Het wrak van deze 911 wordt door Kinzo doorverkocht aan dezelfde handelaar (naam bij mij bekend) die de eerdergenoemde 911 (kenteken DL-25-PK) kocht. Hij heeft in totaal 30 mille (in guldens) betaald voor deze beide auto´s.
Vervolgens staat in februari 1980 een advertentie in de Autotelegraaf waarin de DL-25-PK te koop wordt aangeboden. Een vader en zoon laten de auto ANWB (deden ze toen kennelijk nog) keuren en het keuringsrapport is OK. Zo gezegd, zo gedaan. De aankoop gedaan maar na een paar dagen laten vader en zoon toch nog eens naar de auto kijken door een specialist. Zijn conclusie is killing: Deze 911 is krom en heeft zware schade gehad. De voorruit past niet, het dak sluit niet aan, de kofferbakbobem is gebarsten, overal in kofferbak accuzuurresten, de bumpers passen niet, het voorste gedeelte van de carrosserie is niet in lijn met achterstuk, voorzijde schutbord heeft versgetrokken lasnaden, bodem over achterbrugtunnel is geheel met hand gelast en wijkt erg af van fabriekslas en tenslotte wijkt de stand van het linkervoorwiel fors af...
Vader en zoon schakelen vervolgens een advocaat in en via Pon, Kinzo, Porsche Eindhoven, de beide eerste eigenaars van de beide auto´s komen ze uit bij die de eerdergenoemde handelaar. Die geeft toe dat hij het gedeelte waar het chassisnummer van de DL-25-PK inzit heeft losgekapt en in de 66-DV-99 heeft gelast.
Kortom, na een rechtszaak die uiteindelijk tot 1983 duurt (in mei 1982 was er een eerste vonnis van de rechtbank in Den Bosch), volgt een uitspraak en de kopers hebben uiteindelijk hun geld teruggekregen van de verkoper uit de Telegraaf (naam en adres bij mij bekend, maar gezien het tijdsverloop niet echt meer terzake doende).
Hoewel ik geen idee heb wat er allemaal met deze auto is gebeurd sinds 1980, was het destijds een omgekatte auto die zo krom was als een hoepel. Voor mij een reden om niet met deze auto aan de slag te gaan. Daar Leeuwarden ver weg is, ben ik ook niet meer gaan kijken. Wellicht is de auto helemaal uit elkaar geweest en in concoursstaat gerestaureerd. Ik weet het niet. Ik ken alleen bovenstaand verhaal.
