Spannend waren auto’s nauwelijks in de jaren ’80. Wellicht was de mondiale politieke situatie zo verhit, dat autofabrikanten liefst op veilig speelden. Behalve in sommige Duitse uithoeken dan. Terwijl de grote merken hun showrooms vulden met degelijke, maar behoorlijk saaie automobielen, gingen een twintigtal tuners helemaal loos met dikke turbo’s, moddervette wielen, kilo’s gestroomlijnd polyester, alle kleuren van een toverbal, deuren om adelaars te overvleugelen, hifi-installaties om Rock Werchter omver te blazen en spoilers die aan de wolken kietelden. Alles kon en veel te veel was nog niet bijna genoeg. Niettemin raakte die beweging de juiste snaar bij gefortuneerde sjeiks en Duitsers met foute kapsels en een bizarre hang naar vossenstaarten. Voor eventjes toch: halfweg de jaren ’90 was het spektakelliedje van de meeste tuners reeds uitgezongen. Auto’s als vergankelijk modeverschijnsel: dat was pas onuitgegeven.

Sindsdien zaten die Duitse tuners met uitzondering van AMG, Ruf en Alpina in het verdomhoekje en werden ze zelfs mild uitgelachen door autokenners. Vandaag zien steeds meer liefhebbers echter de technologische en culturele waarde van het zotste van Koenig Specials, Mattig, Irmscher, Strosek, Gemballa, Brabus, Treser en zoveel anderen.

Als eerste Europese automuseum omarmt Autoworld nu deze herwonnen liefde voor Duitse tuners met een thematentoonstelling. Tussen 5 september en 14 december tonen we zowat vijftien van de beste auto’s uit de foutste periode.

Een Audi Quattro is altijd een ommetje waard, maar zo’n Quattro Roadster met automatisch klapdak van Treser is ondertussen even zeldzaam als vernuftig. Tennislegende Yannick Noah had er eentje. Kan het glamoureuzer?
Het ultieme icoon van de tuningcultuur: Mattig’s Manta Manta. Haast ridicuul breed, kleurrijker dan de Dolly Dots en fouter dan Borat, maar wel zo’n symbool dat hij een hoofdrol kreeg in twee langspeelfilms. Kan het vettiger?

Net zo kleurrijk en iconisch, maar wel erg chic: de Rainbow Porsche 911 Turbo Targa van Buchmann & Buchmann. Ook hij kreeg een hoofdrol in een langspeelfilm: Carnapping. Kan het stijlvoller?

... Nu nog een excuus om in die periode in Brussel te zijn.