Goedemorgen
Geplaatst: 02 nov 2013 12:53
Hoewel ik al enige tijd forumlid ben heb ik me nooit fatsoenlijk voorgesteld. Dat ga ik dus nu rechtzetten.
Mijn naam is Boris en ik ben de trotse eigenaar van een 911t targa uit 1972. Deze California import heb ik inmiddels een jaar of 4. Na de onvermijdelijke reparaties en aanpassingen/ herstelwerkzaamheden ben ik er in de zomer van 2011 met mijn vriendin naar zuid frankrijk gereden. Omdat ik de auto nooit zo op de proef gesteld had gingen we er maar vanuit dat we in een of andere goedgepoetste middenklasser van een autoverhuurfirma achter een auto-ambulance terug naar Nederland moesten rijden. 3500 km later waren we weer thuis zonder ook maar een mankement. Nou ja....de auto wilde na thuiskomst niet meer starten; op het laatste moment had de startmotor het begeven. Een beter moment kon niet: 5 meter voor mijn garage. Geniale vakntie.
En hoewel ik me toen voorgenomen had de auto nooit meer weg te doen ben ik bang dat het er toch van gaat komen... Een ongeluk heeft ervoor gezorgd dat ik niet goed meer kan lopen en de koppeling te zwaar en pijnlijk is. Toch kan ik het me al meer dan een jaar niet over mijn hart verkrijgen om er een te koop bordje op te plaatsen en afscheid te nemen; tegen beter weten in hopen dat ik ooit weer kan rijden.. Tot die tijd zit ik op de bijrijderstoel als mijn vriendin de motor even laat brullen en we heerlijk open rijjden, ook leuk maar wel anders...
Met of zonder 911 hoop ik hier nog veel te lezen, leren en bekijken.
Groet,
Boris
Mijn naam is Boris en ik ben de trotse eigenaar van een 911t targa uit 1972. Deze California import heb ik inmiddels een jaar of 4. Na de onvermijdelijke reparaties en aanpassingen/ herstelwerkzaamheden ben ik er in de zomer van 2011 met mijn vriendin naar zuid frankrijk gereden. Omdat ik de auto nooit zo op de proef gesteld had gingen we er maar vanuit dat we in een of andere goedgepoetste middenklasser van een autoverhuurfirma achter een auto-ambulance terug naar Nederland moesten rijden. 3500 km later waren we weer thuis zonder ook maar een mankement. Nou ja....de auto wilde na thuiskomst niet meer starten; op het laatste moment had de startmotor het begeven. Een beter moment kon niet: 5 meter voor mijn garage. Geniale vakntie.
En hoewel ik me toen voorgenomen had de auto nooit meer weg te doen ben ik bang dat het er toch van gaat komen... Een ongeluk heeft ervoor gezorgd dat ik niet goed meer kan lopen en de koppeling te zwaar en pijnlijk is. Toch kan ik het me al meer dan een jaar niet over mijn hart verkrijgen om er een te koop bordje op te plaatsen en afscheid te nemen; tegen beter weten in hopen dat ik ooit weer kan rijden.. Tot die tijd zit ik op de bijrijderstoel als mijn vriendin de motor even laat brullen en we heerlijk open rijjden, ook leuk maar wel anders...
Met of zonder 911 hoop ik hier nog veel te lezen, leren en bekijken.
Groet,
Boris
